Hollands Spoor

by StichtingR on December 3rd, 2012

Mijn schoenen...

Wie wil er in de schoenen staan van de agent die de 17 jarige jongen doodschoot bij Hollands Spoor?  Ik niet, dat kan ik u verzekeren. De media tuimelt over elkaar heen en iedereen heeft zijn mening over het handelen van de agent al klaar.

Feit is dat wat daar is gebeurd ronduit schokkend en verdrietig is, schokkend voor de ouders, vrienden en familie van het slachtoffer, maar zeker ook voor de agent. Een jong leven is te vroeg geëindigd. Geloof me, de agent heeft zich nu al meerdere malen afgevraagd of hij anders had gekund of had gemoeten.

Wat zou je ervaren als je in de schoenen van deze agent stond. Ik kan me daar wel een voorstelling van maken. Je bent s’avonds naar je werk gegaan voor je nachtdienst. Op het bureau kleed je je om en ga je naar de briefing. Je stapt met je collega in de surveillanceauto en je rijdt in sommige gevallen van melding naar melding.

Dan krijg je de melding dat er iemand is bedreigd door een persoon met een vuurwapen. Hoogstwaarschijnlijk volgt er een korte omschrijving van de persoon en locatie waar het zich heeft afgespeeld. Je rijdt met je collega richting de melding. Het adrenalinepeil in je lichaam begint te stijgen.

Ter plaatse aangekomen word je hoogwaarschijnlijk richting het station gestuurd omdat men daar “de verdachte” naartoe heeft zien lopen. Je gaat naar het station en ziet een persoon die aan het signalement voldoet op het station zitten. Er wordt gesommeerd dat hij zijn handen moet laten zien. Je hartslag versnelt als je ziet dat de persoon niet zijn handen laat zien, maar richting zijn broekband reikt. Je hebt je pistool inmiddels getrokken en je schiet. Heb je op dat moment een gericht schoot gelost? Dat valt nog te bezien. Hoe je op een stressvolle situatie reageert weet je pas op het moment dat je die ervaart. Kan het trainen op de schietbaan je op zoiets voorbereiden? Ik denk het niet, die zorgt er hooguit voor dat je reageert en niet bij de handeling hoeft na te denken.

 

Reageren in een split second dat is wat die agent heeft moeten doen.

 

De balans opmakend, ook uit dit incident komt alleen maar menselijk leed voort. Er is niemand, maar dan ook niemand die dit ooit heeft gewild. Daar ben ik van overtuigd. Ik wil iedereen die bij dit vreselijke incident betrokken is geweest heel veel sterkte wensen met het verwerken hiervan……..




Posted in not categorized    Tagged with no tags


0 Comments


Leave a Comment
Zoeken

Abonneer

follow on
follow on
follow on
Categoriën